با سعدی در گلستان : نورِ گیتی‌فروزِ چشمهٔ هور/ زشت باشد به چشمِ موشکِ کور (+صدا)

یکی را از دوستان گفتم: امتناع سخن گفتنم به علّتِ آن اختیار آمده است در غالبِ اوقات، که در سخنْ نیک و بد اتّفاق افتد و دیدهٔ دشمنان جز بر بدی نمی‌آید. گفت: دشمن آن به که نیکی نبیند.