انتقاد بقایی از ناظران ساکت تجاوز به ایران/ تاریخ درباره همه شما قضاوت خواهد کرد

به گزارش ایلنا، اسماعیل بقایی سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در یادداشتی در الجزیره انگلیسی نوشت: هر نقطه مبدأ، پایگاه یا بستری که از آن اقدامات تجاوزکارانه علیه ایران آغاز شود ـ صرف‌نظر از آنکه این نیروها در قلمرو کدام کشور مستقر باشند، یک هدف نظامی مشروع تلقی خواهد شد.

وی گفت، ما نیازمند تضمین‌های عینی و قابل اتکایی هستیم مبنی بر اینکه هیچ تجاوز دیگری از تأسیسات ایالات متحده مستقر در این کشورها علیه ایران آغاز نخواهد شد. 

سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران، افزود :اقدامات تجاوزکارانه و جنایات هولناکِ در حال وقوع، نشانگر فرسایش بی‌سابقه نظم حقوقی بین‌المللی است. سکوت و بی‌عملی در برابر چنین رفتار غیرقانونی‌ نه تنها ایالات متحده و رژیم اسرائیل را جسورتر خواهد کرد، بلکه آسیب‌هایی ماندگار و جبران‌ناپذیر به بنیان‌های نظم حقوقی بین‌المللی وارد خواهد ساخت. 

متن این یادداشت به شرح زیر است: «امروز هشتمین روز از تجاوز محور تجاوز آمریکایی ـ اسرائیلی علیه جمهوری اسلامی ایران است. این اقدامات در نقض آشکار تمامیت ارضی و حاکمیت ملی ایران بوده و از روز شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ خورشیدی، یک اقدام تجاوزکارانه، بی‌دلیل و غیرقابل توجیه علیه کشور من آغاز شده است. این تجاوز بی‌رحمانه با هدف قرار دادن محل استقرار رهبر معظم ایران در قلب پایتخت، تهران، آغاز شد. رهبر جمهوری اسلامی که در عین حال از فقهای برجسته شیعه و شخصیتی مورد احترام در سراسر منطقه و فراتر از آن بود، در دهمین روز از ماه مبارک رمضان به همراه شماری از اعضای خانواده خود، از جمله نوه ۱۴ ماهه‌اش به شهادت رسید.

هم‌زمان، حملات گسترده هوایی و موشکی علیه نقاط مختلف ایران و زیرساخت‌های نظامی و غیرنظامی آغاز شد. تنها در یکی از این موارد، یک مدرسه ابتدایی در شهر میناب در جنوب‌غربی ایران هدف قرار گرفت؛ جایی که ۱۶۵ دانش‌آموز دختر بی‌گناه و ۲۶ معلم به شکلی بی‌رحمانه قتل‌عام شدند. 

اکنون روشن شده است که هدف قرار دادن این مدرسه ابتدایی از سوی آمریکا و اسرائیل اقدامی عمدی و از پیش طراحی‌شده بوده است. یک گزارش تحقیقی مفصل که بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، الگوهای حمله و تحلیل موقعیت جغرافیایی تهیه شده، نشان می‌دهد که این حمله مستقیماً ساختمان غیرنظامی مدرسه را در ساعات برگزاری کلاس‌ها هدف قرار داده است. هدف از این اقدام آن بود که نیروهای مسلح ایران و ظرفیت‌های امدادرسانی کشور درگیر شوند تا متجاوزان بتوانند در ادامه، اهداف راهبردی دیگری را مورد حمله قرار دهند. 

این تجاوز نظامی همچنان ادامه دارد و بسیاری از مراکز غیرنظامی هدف قرار گرفته‌اند؛ امری که به کشته شدن شمار زیادی از غیرنظامیان بی‌گناه و تخریب گسترده زیرساخت‌های غیرنظامی انجامیده است. 

این موج تازه از تجاوز در شرایطی بر ملت ایران تحمیل شد که ایران و ایالات متحده در حال طی یک فرایند دیپلماتیک بودند. وزیر امور خارجه عمان که نقش میانجی را ایفا می‌کرد، اعلام کرده بود که در دور اخیر مذاکرات که روز پنجشنبه ۲۶ فوریه در ژنو برگزار شد، «پیشرفت‌های قابل توجهی» حاصل شده است. 

این حمله نمونه‌ای دیگر از خیانت به دیپلماسی است و نشان می‌دهد که ایالات متحده هیچ احترامی برای اصول اولیه دیپلماسی قائل نیست. جمهوری اسلامی ایران، با وجود آگاهی کامل از نیات خصمانه ایالات متحده و رژیم آپارتاید اسرائیل، بار دیگر وارد مذاکرات شد تا در برابر جامعه بین‌المللی هیچ تردیدی باقی نماند؛ تا مشروعیت موضع ملت ایران را نشان دهد و بی‌اساس بودن هرگونه بهانه برای تجاوز را آشکار سازد. تحولات اخیر آشکارا نشان می‌دهد که ایالات متحده در حقیقت به دیپلماسی باور ندارد و در پی آن است که اراده خود را بر سایر ملت‌ها تحمیل کند. 

ملت ایران، ملتی سرافراز و مقاوم، بارها نشان داده است که در برابر تهدید و مداخله خارجی تسلیم نمی‌شود. تاریخ چند هزار ساله تمدن ایران گواه آن است که ایرانیان هرگز در برابر تجاوز یا سلطه سر فرود نیاورده‌اند.

برای نمونه، حدود ۹۰۰ سال پیش، فریدالدین عطار ـ یکی از بزرگ‌ترین شاعران تاریخ ایران، در کتاب تذکرةالاولیاء نقل می‌کند که هنگامی که بایزید بسطامی عبارت «سبحانی، ما اعظم شانی» [أعوذُ بالله من ذلک] برخی او را تکفیر کرده و با چاقو به وی حمله بردند. ولی با هر ضربه‌ی چاقو، به جای بایزید از بدن ضربه زننده خون جاری می‌شد.  

ایران در این داستان همانند بایزید است. تاریخ نشان داده است که با وجود هر ضربه‌ای که بر آن وارد شده، در نهایت این متجاوزان ـ همان کسانی که کارد در دست دارند، بوده‌اند که از صحنه روزگار محو شده‌اند، در حالی که ایران همچنان باقی مانده و استمرار یافته است. این همان چیزی است که می‌توان از آن به عنوان «نظریه تداوم ایران در میان ابربحران‌ها و تجاوزات خارجی» یاد کرد؛ الگویی که در طول حملات و تهاجم‌های متعددی که طی چند سده گذشته علیه ایران صورت گرفته، بارها به اثبات رسیده است. 

حملات هوایی انجام‌شده از سوی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده علیه ایران، نقض صریح بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد محسوب می‌شود و مصداقی روشن از تجاوز مسلحانه علیه جمهوری اسلامی ایران است. کارشناسان سازمان ملل متحد نیز در بیانیه خود در تاریخ ۴ مارس ۲۰۲۶ اعلام کردند که این اقدام تجاوزکارانه «غیرقانونی» است. افزون بر این، ترور رهبر جمهوری اسلامی ایران و سایر مقامات ایرانی، نقض آشکار مصونیت مقامات دولتی و نیز مغایر با کنوانسیون‌های بین‌المللی، از جمله کنوانسیون ۱۹۷۳ درباره پیشگیری و مجازات جرایم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی، به شمار می‌آید. 

پاسخ به این تجاوز، حقی قانونی و مشروع برای ایران بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد است. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران از تمامی توانمندی‌های لازم برای مقابله با این تجاوز جنایتکارانه و دفع فتنه دشمن استفاده خواهند کرد. اعمال این حق تا زمانی ادامه خواهد داشت که تجاوز متوقف شود و موضوع به طور شایسته از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد مورد رسیدگی قرار گیرد. به عنوان دولتی که در مقام دفاع مشروع عمل می‌کند، ایران خود تدابیر لازم و متناسب با این حمله مسلحانه را تعیین خواهد کرد. 

در چارچوب اعمال این حق، ایران ناگزیر شد برخی تأسیسات نظامی ایالات متحده در منطقه را هدف قرار دهد. این اقدامات دفاعی متوجه کشورهای میزبان نیست، بلکه صرفاً در راستای دفاع از ایران انجام شده است. تأسیساتی که هدف قرار گرفتند، توسط ایالات متحده برای طراحی و اجرای حملات نظامی علیه ایران مورد استفاده قرار گرفته بودند. 

جمهوری اسلامی ایران احترام کامل خود را نسبت به تمامیت ارضی و استقلال سیاسی کشورهای همسایه اعلام می‌کند. هر دولت بر اساس حقوق بین‌الملل و اصل حسن همجواری مسئولیت دارد که اجازه ندهد قلمرو، حریم هوایی یا تأسیسات آن برای انجام اقدامات تجاوزکارانه علیه ایران مورد استفاده قرار گیرد. همان‌گونه که مقامات جمهوری اسلامی ایران تصریح کرده‌اند، هر نقطه مبدأ، پایگاه یا بستری که از آن اقدامات تجاوزکارانه علیه ایران آغاز شود ـ صرف‌نظر از آنکه این نیروها در قلمرو کدام کشور مستقر باشند، مطابق با بند (ف) ماده ۳ ضمیمه قطعنامه ۳۳۱۴ (XXIX) مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره تعریف تجاوز، در چارچوب اعمال حق ذاتی دفاع مشروع ایران بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد، یک هدف نظامی مشروع تلقی خواهد شد. ما نیازمند تضمین‌های عینی و قابل اتکایی هستیم مبنی بر اینکه هیچ تجاوز دیگری از تأسیسات ایالات متحده مستقر در این کشورها علیه ایران آغاز نخواهد شد. 

ایران بر مسئولیت خطیر سازمان ملل متحد و به‌ویژه شورای امنیت آن برای اتخاذ اقدام فوری در قبال این نقض صلح و امنیت بین‌المللی تأکید می‌کند. ما از دبیرکل سازمان ملل متحد، رئیس شورای امنیت و اعضای آن می‌خواهیم که بدون هیچ تأخیری به وظایف خود عمل کنند.

از تمامی دولت‌های عضو سازمان ملل متحد، به‌ویژه کشورهای منطقه و جهان اسلام، اعضای جنبش عدم تعهد و همه دولت‌هایی که به صلح و امنیت بین‌المللی پایبندند، انتظار می‌رود این اقدام تجاوزکارانه را محکوم و تدابیر فوری و جمعی در واکنش به آن اتخاذ کنند. دولت‌ها باید هوشیار باشند و اجازه ندهند در طرح‌ها و اهداف تجاوزکاران گرفتار شوند. 

پیام ما به جامعه بین‌المللی روشن است: این اقدامات تجاوزکارانه و جنایات هولناکِ در حال وقوع، نشانگر فرسایش بی‌سابقه نظم حقوقی بین‌المللی است. سکوت و بی‌عملی در برابر چنین رفتار غیرقانونی‌ای نه تنها ایالات متحده و رژیم اسرائیل را جسورتر خواهد کرد، بلکه آسیب‌هایی ماندگار و جبران‌ناپذیر به بنیان‌های نظم حقوقی بین‌المللی وارد خواهد ساخت. 

جهان امروز در نقطه‌ای سرنوشت‌ساز ایستاده است. باید تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد تحت حاکمیت زورگویی بی‌رحمانه و منطق قدرت اداره شود، یا اینکه می‌خواهد از حاکمیت قانون در عرصه بین‌المللی در برابر نابودی پاسداری کند. 

چنانچه جامعه بین‌المللی با قاطعیت و مسئولیت‌پذیری اقدام نکند، این آخرین نمونه از توسل غیرقانونی به زور نخواهد بود. 

دولت‌ها نباید سیاست بی‌تفاوتی و مماشات در پیش گیرند. نادیده گرفتن اصول بنیادین حقوق بین‌الملل، نسخه‌ای برای شکل‌گیری نوعی دیکتاتوری تاریک در مقیاس جهانی است که در آن سازمان ملل متحد به حاشیه رانده می‌شود و اساسی‌ترین مبانی انسانیت نابود می‌گردد. 

هر ملت، هر مسلمان و هر انسانِ برخوردار از وجدان انسانی، مسئولیتی در قبال این وضعیت دارد. جهان باید پیش از آنکه دیر شود بیدار شود؛ در غیر این صورت، چنین اقدامات تجاوزکارانه و جنایاتی ممکن است در درون مرزهای خود شما نیز تکرار شود. 

ملت ایران با تمامی ابزارهای مشروع از خود دفاع می‌کند. ما در برابر این جنگ ناعادلانه و بی‌رحمانه‌ای که از سوی دو رژیمِ مجهز به سلاح هسته‌ای بر ما تحمیل شده است، ایستادگی و مقابله می‌کنیم. 

این جنگی ظالمانه است که بر یک تمدن تحمیل شده است. تاریخ درباره همه شما قضاوت خواهد کرد؛ چه آنان که در کنار متجاوزان قرار می‌گیرند و چه کسانی که در برابر این بی‌عدالتی آشکار سکوت اختیار می‌کنند، همگی در زمره همدستان این ظلم تلقی خواهند شد. در سوی درست تاریخ بایستید و با این جنگ ظالمانه و ناعادلانه مخالفت کنید.»