تحلیل احمد زیدآبادی از ماجرای فیلم عروسی دختر شمخانی: وقتی فرهنگ خانواده‌ها و زن و فرزندان افراد مذهبی-انقلابی تا بدین پایه تغییر کرده است، آنها چطور انتظار دارند که سایر اقشار جامعه مثل دهۀ شصت لباس بپوشند و زندگی کنند؟

همۀ ما مراسم عروسی زوج‌های مذهبی-انقلابی در دهه‌های اول انقلاب را به یاد داریم. در این نوع ازدواج‌ها، عروس با مانتو و مقنعه و حتی چادر پای سفرۀ عقد می‌نشست و داماد هم با پیراهنی که روی شلوارش افتاده بود، در مراسم ظاهر می‌شد. هیچ فرد ذکور بالغی حق ورود به محل زنان را نداشت. حتی اگر داماد مجبور به لحظه‌ای حضور در آن محل می‌شد، پیشاپیش با سلام و صلوات جمعیت را خبر می‌کردند که مبادا تار موی زنی هویدا باشد. یک لیوان چای یا شربت، دو نوع شیرینی و حداکثر سه نوع میوه شامل سیب و پرتقال و خیار، نهایت چیزی …