۲۴۰ دقیقه بازی، ۱۱۱ میلیارد تومان دستمزد؛ فوتبال ایران روی دور باطل پول‌سوزی

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، جلسه شب گذشته بازیکنان استقلال در باشگاه بازتاب گسترده‌ای در میان هواداران این تیم داشت. چند تن از بازیکنان باتجربه استقلال با حضور در ساختمان باشگاه، جلسه‌ای فوری با علی تاجرنیا برگزار کردند. در این نشست، روزبه چشمی، صالح حردانی، عارف غلامی و منیر الحدادی به نمایندگی از سایر بازیکنان حضور داشتند و به‌صورت مستقیم اعتراضات خود را نسبت به شرایط فعلی باشگاه مطرح کردند؛ جلسه‌ای که نشان می‌داد نارضایتی‌ها از سطح زمزمه و گلایه عبور کرده و به مرحله اعتراض رسمی رسیده است.

اعتراض به پرداختی‌ها؛ محور اصلی جلسهمهم‌ترین محور این جلسه، موضوع پرداخت مطالبات بازیکنان بود. بازیکنان استقلال معتقدند با توجه به پایان نیم‌فصل، باید حداقل ۵۰ درصد از قرارداد خود را دریافت می‌کردند، اما طبق اعلام بازیکنان، دریافتی بازیکنان ایرانی نهایتاً حدود ۳۵ درصد بوده و حتی برخی کمتر از این میزان دریافت کرده‌اند.

با این حال، از منظر مدیریت باشگاه، باید توجه داشت که ۳۵ درصد از قراردادهای سنگین نیز رقم کوچکی محسوب نمی‌شود. برای مثال، اگر متوسط قرارداد بازیکنان حدود ۱۵۰ میلیارد تومان در نظر گرفته شود، پرداختی انجام‌شده رقمی در حدود ۵۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان خواهد بود که فشار مالی قابل توجهی را به باشگاه تحمیل کرده است؛ آن هم در شرایطی که برخی تیم‌های لیگ حتی ۱۰ درصد از مطالبات بازیکنان خود را نیز پرداخت نکرده‌اند.

در خصوص بازیکنان خارجی، شرایط متفاوت بوده است. طبق اطلاعات مطرح‌شده، به بازیکنان خارجی استقلال به دلیل ملاحظات ارزی، تا حدود ۵۰ درصد قرارداد پرداخت شده است. برای نمونه، بازیکنی با قرارداد ۳ میلیون یورویی تاکنون معادل ۲۵۲ میلیارد تومان دریافت کرده و همین میزان نیز به‌عنوان مطالبات باقی مانده است؛ مسئله‌ای که فشار مضاعفی بر منابع مالی باشگاه وارد می‌کند.

مشکلات زیرساختی؛ از زمین تمرین تا امکاناتبخش دیگری از اعتراض بازیکنان به وضعیت زیرساخت‌ها و زمین تمرین اختصاص داشت. بازیکنان استقلال به‌شدت نسبت به کیفیت چمن کمپ ناصر حجازی معترض هستند و آن را در شأن تیمی با سابقه و اعتبار استقلال نمی‌دانند. همچنین وضعیت زمین تمرین آزادی نیز رضایت‌بخش نیست.

در این میان، گلایه‌هایی نیز مطرح شده مبنی بر اینکه زمین شماره ۲ ورزشگاه آزادی در اختیار پرسپولیس قرار گرفته، در حالی که استقلال با کمبود فضای تمرینی استاندارد مواجه است؛ موضوعی که از نگاه بازیکنان، تبعیض‌آمیز و غیرقابل قبول تلقی می‌شود.

هزینه‌های سنگین و بازدهی محدود برای برخی از بازیکنان پرسپولیس و استقلالدر فضای فوتبال ایران، مقایسه استقلال و پرسپولیس همواره اجتناب‌ناپذیر است. پرسپولیس نیز در فصل جاری هزینه‌های قابل توجهی انجام داده است. برای مثال، سرژ اوریه با قراردادی به ارزش ۸۰۰ هزار دلار (معادل حدود ۱۱۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان) به پرسپولیس پیوست، اما تنها ۲۴۰ دقیقه برای این تیم به میدان رفت و بدون گل یا پاس گل، بازدهی قابل قبولی نداشت.

همچنین بخشی از خریدهای مهم پرسپولیس در نقل‌وانتقالات تابستانی عملکرد ضعیفی داشته‌اند. رضا شکاری تنها ۲۰۵ دقیقه در میادین حاضر بود که حاصل آن، صرفاً گل‌کردن یک پنالتی در ضربات پنالتی دیدار مقابل تراکتور بود. شکاری در بسیاری از هفته‌ها از آمادگی بدنی مطلوب برخوردار نبود و شاید تنها در صورت بهبود شرایط فیزیکی بتواند در نیم‌فصل دوم عملکرد خود را جبران کند.

خریدهای خارجی استقلال؛ ناامیدی و ابهامدر سوی مقابل، استقلال نیز از برخی خریدهای خارجی خود رضایت ندارد. موسی جنپو یکی از این بازیکنان است که روند حضورش در استقلال نه‌تنها مطابق انتظار پیش نرفت، بلکه به یکی از ناامیدکننده‌ترین خریدهای فصل تبدیل شد. استقلال تا پایان نیم‌فصل ۲۱ مسابقه رسمی (۱۴ بازی لیگ برتر، ۶ دیدار لیگ قهرمانان آسیا و یک مسابقه جام حذفی) انجام داد، اما سهم جنپو از این بازی‌ها تنها ۱۵۰ دقیقه حضور در زمین بود؛ آماری دور از انتظار برای بازیکنی با این سابقه.

از سوی دیگر، سید مجتبی طباطبایی معاون حقوقی سابق باشگاه استقلال، مدعی شده است که داکنز نازون قراردادی به ارزش ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار یورو با استقلال امضا کرده و پس از نهایی شدن قرارداد مشخص شده که این بازیکن دارای مشکل قلبی بوده است؛ ادعایی که در صورت اثبات، می‌تواند یکی از جنجالی‌ترین پرونده‌های مدیریتی استقلال در سال‌های اخیر باشد.

ملوان؛ نمونه‌ای موفق از فوتبال کم‌هزینه و بومی‌محوردر شرایطی که باشگاه‌های بزرگ فوتبال ایران با قراردادهای چندصد میلیاردی و خریدهای خارجی پرهزینه دست‌وپنجه نرم می‌کنند، ملوان بندرانزلی به‌عنوان یک نمونه متفاوت و قابل تأمل مطرح شده است. تیمی که با تکیه بر استعدادهای بومی، بازیکنان جوان و سرباز و بدون استفاده از حتی یک بازیکن خارجی، موفق شده برابر مدعیان اصلی قهرمانی بایستد و آن‌ها را به چالش بکشد.

شاگردان مازیار زارع در هفته نخست لیگ موفق شدند برابر سپاهانِ پرهزینه به تساوی یک بر یک دست پیدا کنند. در هفته پنجم، ملوان در قلعه‌حسن‌خان ترمز پرسپولیسِ وحید هاشمیان را کشید و به یک تساوی ارزشمند رسید. این روند در هفته سیزدهم نیز ادامه یافت و ملوان توانست برابر استقلال به تساوی دست پیدا کند.

علاوه بر این، ملوان در دیدار معوقه هفته هفتم نیز به مصاف تراکتورِ اسکوچیچ رفت و موفق شد این تیم مدعی را بدون گل متوقف کند؛ نتیجه‌ای که بار دیگر نشان داد ساختار منسجم، انگیزه بالا و مدیریت فنی صحیح می‌تواند فاصله هزینه‌ها را تا حد زیادی جبران کند.

نکته قابل توجه اینکه سه تساوی ملوان برابر پرسپولیس، استقلال و تراکتور همگی در خانه حریفان به دست آمده است؛ آماری که ارزش فنی این نتایج را دوچندان می‌کند و بار دیگر این پرسش را مطرح می‌سازد که آیا موفقیت در فوتبال ایران الزاماً در گرو هزینه‌های نجومی و خریدهای خارجی است، یا می‌توان با اتکا به برنامه‌ریزی، اعتماد به نیروهای بومی و مربیگری کارآمد، به نتایجی قابل احترام دست یافت؟

انتهای پیام/